
Kia Ora!
Ik begin al goed in de cultuur van Nieuw Zeeland te komen! Alleen als je de Maori taal leest op de muren of in hostels, er is werkelijk geen touw aan vast te knopen wat ze nou bedoelen. Je kunt het ook nergens mee vergelijken dus ik houd het maar gewoon bij het engels.
Na Melbourne ben ik op 19 Januari naar het vliegveld gegaan wat ik eindelijk bereikte na lopen, de trein en de skybus. Het verliep allemaal wel voorspoedig alleen eenmaal op het vliegveld was ik natuurlijk veels te vroeg aangezien ik veels te vroeg weg was gegaan. Maargoed, dan ben je er tenminste en hoef je verder ook niet meer na te denken. Alleen nog door de immigratie en kan ik eindelijk aan mijn Nieuw Zeeland trip beginnen. Om 4 uur smiddags steeg mijn vliegtuig op. Tijdens de reis heb ik gezellig met 2 kiwis gekletst over wat ik allemaal moest gaan doen en het was heel gezellig! De rit duurde maar 3.5 uur maar we kregen eten en we konden zelfs een filmpje kijken! Dus heb mezelf er maar toe gezet om Eat Pray Love te kijken aangezien iedereen hem al gezien had en ik er ook maar aan moest geloven. Achteraf... het is best een goeie film! ;)
Om half 10 plaatstelijke tijd kwam ik dan aan in Auckland. Geen idee waar ik heen moest, wat ik moest doen en dat is toch wel even een apart gevoel. Uiteindelijk de skybus weer opgezocht die me brachten naar mijn hostel Base waar ik 1 nachtje zou blijven want daarna zaten ze voller dan vol. In de bus kwam ik Denise tegen, Nederlands meisje. Ontzettend gezellig en wat blijkt, we hebben dezelfde plannen! De dag erna mijn weg gevonden naar haar hostel waar ze geen bedden meer over hadden aangezien het Big Day Out was (een groot festival) maar nog wel een klein tentje in hun tuin! Nou perfect! Dus heb zelfs een avondje gekampeerd in de tuin van een hostel.. wie kan dat nou zeggen haha. De dag erna heel wat dingen geregeld. Mijn hele route geregeld met Denise dus dat is wel heel gezellig! Nieuw nummer aangeschaft want mijn Australische nummer had nul komma nul bereik in Nieuw Zeeland. Dus als iemand mij wil bereiken in de aankomende 6 weken +64211789077.
De dag erna begon mijn trip naar het Noorden. In principe zat dat niet in mijn pass die ik geboekt had maar ik wilde dolgraag naar het Noorden dus heb dat er maar bijgekocht!
En dan gaat om half 6 de wekker. Dat is toch wel even een schok als je op een matje eigenlijk half op de grond ligt en het de hele nacht ontzettend heeft geregend. Om 7 uur hadden we brood gesmeerd, tas ingepakt en stonden we te wachten op de Stray bus die ons boven op de berg (jawel! We moesten het hele stuk inclusief backpack omhoog lopen.. heel fijn zo om 7 uur..). Eenmaal in de bus haalden we iedereen op en gingen we opweg naar onze eerste stop: Tree hugging. Ik heb Fred gehugd en hopelijk is Fred ook nog zo verstandig geweest om mijn wens in vervulling te laten gaan .. ;)
Tijdens de rit naar Paihia zijn we gestopt bij een Bird Recovery Centre omdat onze trip naar Goat Island niet door ging vanwege het weer. Tui vogeltje Woof Woof praat normaal altijd.. behalve toen wij er waren vond Woof Woof het niet nodig om zn bek open te trekken. En toen was het tijd om naar Paihia te gaan. Ingecheckt in het hostel, boodschappen gedaan en savonds nog een drankje gedaan met z´n allen. Volgende dag onze trip naar Cape Reinga! Het was alleen weer takkeweer. In de regen bij Gumdiggers parc gestopt en uiteindelijk in de zeikende regen naar Cape Reinga gelopen. Was wel een supermooi uitzicht! Daarna wezen sandsurfen in de duinen. En die duinen zijn HOOG! Aangezien het geregent had was het ook nog superglad dus je gaat echt keihard als je van bovenop de berg naar beneden zoeft! Het was wel enorm gaaf!!
De dag erna was onze dolfijnentrip gepland maar aangezien het nog steeds klere weer was is dat gecancelled en hebben we er een relax dag van gemaakt wat ook wel heel lekker was hoor! Eenmaal weer een nachtje te hebben overnacht in Auckland naar Hahei Beach vertrokken met de bus in Coromandel. Denise en ik sliepen als enige in onze eigen caravan wat wel heel erg koud was snachts aangezien ik totaal niet gekleed ben op koud weer en alleen maar topjes en korte broekjes bij me heb haha. We hebben de dag in Hahei Beach afgesloten met een BBQ met z´n allen en hebben we een kampvuur op het strand gemaakt met uitzicht op een prachtige lucht met sterren, zo veel en zo mooi! De dag erna vertrokken via Hot Water Beach, heel vreemd zo met warm water onder de grond, naar Raglan, een surfstadje aan de westkust. Echt prachtig! Zal ook wel aan het mooie weer liggen maar we hebben op het strand gelegen en heerlijk bijgekleurd. Vandaag ben ik samen met Roger wezen mountainbiken naar het strand en dat is niet alleen maar plat en zonder heuvels. Was nog best wel even pittig maar het was mooi weer dus we hadden niets te klagen! Morgen zullen we weer de bus in stappen naar Maketu waar we morgenavond een Maori avond hebben dus we zullen zien wat dat ons brengen zal! Daarna zal ik 4 nachten in Rotorua blijven samen met Roger en zal ik na die 4 nachten weer met Denise verder gaan reizen. Allemaal leuke dingen in het vooruitzicht dus! Het is hier prachtig, Nieuw Zeeland is een superland! Heb nog steeds niet echt het gevoel dat ik in Nieuw Zeeland zit aangezien het allemaal nogal lijkt op Zwitserland maar dat zal vast wel goedkomen denk ik zo! Het is in ieder geval heerlijk om weer te reizen en ik vermaak me prima!! Laat snel weer wat van me horen!
Dikke kus!! X
Gooooooooooooooooooooooeiesmorgens!
Na nog een paar dagen hard te hebben gewerkt had ik mijn laatste 3 dagen vrij totdat ik op zaterdag de 15e naar Melbourne zou vertrekken. De laatste paar dagen werken waren wel een hel. Er moest zoveel gebeuren. Tijdens de dag dat ik moest koken ging onze BBQ kapot en er was te weinig crew wat betekende dat ik alles, maar dan ook alles zelf moest doen (lees: 130 worstjes op een klein gaspitje koken..niet te doen dus..). Aan het eind van deze enerverende dag kon ik wel iemand vermoorden.. Diezelfde avond voor Moniek d'r verjaardag sushi wezen eten met een aantal mensen wat wel gezellig was! Ook heb ik voor de laatste week een ander bed, slaap nu bij een Canadees meisje op de kamer in jawel.. een tweepersoonsbed! Alleen, helaas voor mij, mijn bagage neemt veel ruimte in van 't bed waardoor het voor mij gewoon een normaal eenpersoonsbed is, haha. Tijdens Maintenance Day heb ik me gebogen over het schoonmaken van de vriezer en de koelkasten. Terwijl ik bijna over me nek ging van wat ik aantrof in de vriezer.. en toen keek er ook weer een kakkerlak me aan op ooghoogte waarvan ik ook weer helemaal hysterisch werd, want kakkerlakken en ik zijn geen vriendjes. Ik tref ze aan in me bed, onder me bed, in me tas, op de wc, in de douche en ze zijn vies!!
Die avond hadden we besloten om naar de film te gaan.. en aangezien wij iets te lang deden over het boodschappen doen kwamen wij ook iets te laat aan in de bioscoop. Dus helaas, geen film vanavond. De rest van de avond in de Lord Nelson, een pub in The Rocks, gezeten en dat was wel heel gezellig! Mijn 3 vrije dagen die daarop volgden waren voornamelijk dingen regelen voor Nieuw Zeeland en hoe kom ik in vredesnaam naar Melbourne? Vliegen wilde ik niet dus was de keus uit de bus of de trein. Uiteindelijk heb ik dan voor de nachtbus gekozen, leek me wel makkelijk! Gelijk ook geen accomodatie dat ik moet betalen! In die 3 dagen ben ik nog wel naar de film geweest, Morning Glory (aanrader!!), mijn busticket door Nieuw Zeeland geboekt met Stray en naar Cronulla geweest voor een dagje in de zeikende regen maar het was de moeite waard! Het was er best mooi ;)
Toen brak vrijdag aan! De dag voor vertrek.. die avond had ik mijn afscheidsfeestje georganiseerd dus iedereen kwam me gedag zeggen! Echt een onwijs leuke avond gehad, iedereen schreef verhaaltjes in me dagboek, gingen op de foto, dronken drankjes en vierden feest. Het werd een late, late avond.. en toen ik de volgende dag op stond voelde ik me dan ook best beroerd! Tas inpakken had ik al gedaan dus ben even van de boot afgesprongen om met Anneke een kopje koffie te gaan drinken en toen het laatste uurtje op de boot door te brengen. Heb zelfs de boot naar de kade weten te brengen want ik was aan het sturen! Zo gaaf.. totdat de kapitein me even alleen liet en ja.. daar werd ik niet bepaald relaxed van! Zit je dan op een 220 ton schip achter het stuur en je hebt echt geen flauw benul wat je aan het doen bent... Uiteindelijk dan afscheid genomen van de boot, de lijnen eraf gehaald en de boot uitgezwaaid. Een paar collegas brachten me naar het busstataion en zwaaiden me uit. Eenmaal in de bus kon ik dit hoofdstuk dan afsluiten of ik het leuk vind of niet.. ik ben nu op weg naar Melbourne!!
Toen ik om 7 uur sochtends werd afgezet op Southern Cross Station voelde ik me toch wel alleen. Want vanaf nu reis ik dan echt alleen.. best een gek idee! Ergens ook wel een uitdaging.. Al snel vond ik me trein die me zou brengen naar wat vrienden van een collega waar ik voor 3 nachtjes kon logeren. Ze woonden wel in een buitenwijk maar ik hoef dan weer geen accomodatie te betalen, dus dat scheelt! Om 10 uur kwam die jongen me ophalen van het station en gingen we naar z'n huis toe. Prachtig huis, slecht onderhouden (ook wel logisch als er 3 jongens in dat huis wonen en er geen moer uit voeren! haha). Die dag Melbourne wezen verkennen en mezelf een kaartje cadeau gedaan voor de Australian Open! Rondjes gelopen want het was prachtig weer en ook al vielen me ogen bijna dicht, ik wilde even Melbourne zien. Tot ik ineens allemaal homo's zag, travestieten en ik geen idee had waar ik nu weer in beland was. Achteraf bleek het een homofestival te zijn, echt hilarisch!! Die avond probeerde ik wat foto's up te loaden maar ik viel vrijwel direct in slaap.
12 uur later werd ik wakker en was het Australian Open dag! Dus ik om 9 uur op de tram naar Melbourne Park waar ik zonder al te veel moeite binnen kwam, ik samen met nog 50000 man. En dat is druk!! Toen bleek dat er een Nederlander zou spelen in de Hisense Arena en ik zou er maar 1 keer zijn dus ik wilde daar naar binnen! Moest wel eerst een uur in de rij staan om me ticket te upgraden maar uiteindelijk duurde de wedstrijd maar liefst 3.5 uur voordat d Nederlander verloor! Het was het waard! Want na de Nederlander Thiemo de Bakker, kwamen Andy Roddick en Venus Williams. Dus het was best een goeie dag om in het Arena te zitten (en aangezien ik er ook niet echt op gekleed was om buiten kou te lijden in me korte brokje in de regen was ik blij dat ik hoog en droog binnen zat). Het was een geweldige dag en een dag om nooit meer te vergeten!
En morgen is het dan zo ver. Vandaag nog even goed genieten van het hebben van een eigen kamer, eigen bed en douche. Tas inpakken en morgenmiddag naar het vliegveld! Ik vlieg om 15:55 plaatselijke tijd en kom 21:30 aan in Nieuw Zeeland, plaatselijke tijd. Eenmaal daar is het 12 uur tijdsverschil! Ik zal 2 nachtjes verblijven in Auckland en dan begint mijn Stray bus avontuur! Tegen de tijd dat ik in het zuidereiland ben zal Thijs me ook vergezellen! Ik kijk zo ontzettend uit naar Nieuw Zeeland, de verhalen die ik er over hoor, de dingen die ik er over lees. Ik kan gewoon niet meer wachten! Hoofdstuk 1 Australie is vanaf morgen afgelopen en gaat Hoofdstuk 2 Nieuw Zeeland van start voor 6 weken. Het is een heel gek idee dat ik dan bijna halverwege me reis ben, het lijkt allemaal nog zo ver weg maar het komt steeds sneller en sneller dichterbij.
Dit was het dan, mijn laatste berichtje voor nu uit Australie! Ik hoop dat jullie allemaal genoten hebben van het eerste gedeelte en dat jullie allemaal gaan genieten van mijn Nieuw Zeelandse avonturen! Ik houd jullie uiteraard op de hoogte! ;)
Een hele dikke kus x
PS. Over de overstromingen gesproken, we hebben wel slecht weer gehad maar van overstromingen heb ik weinig meegemaakt! Ik zag wel beelden op internet wat verschrikkelijk is! Er zijn nu overstromingen in alle 5 de staten dus het best angstaanjagend. Maar met mij is alles goed!
Lieve allemaal!
Allereerst vanuit een warm maar nogal regenachtig Australie een geweldige 2011 toegewenst en hoop dat jullie allemaal een geweldige kerst en oud en niew hebben gehad!!
Om te beginnen bij kerst. Kerstavond had ik samen met een Amerikaans meisje bedacht dat het wel leuk zou zijn om om 9 uur het vuurwerk te kunnen kijken in Darling Harbour. Tot onze baas bedacht dat al het bier van boord moest omdat het koud moest zijn.. heel fijn, op kerstavond. Dus na al het bier van boord te hebben gehaald en ons als een speer hadden omgekleed was het 10 voor 9 en was de auto van de baas kapot.. Uiteindelijk hebben we het niet gehaald, het vuurwerk begon toen wij nog bij het schip waren.. dus we hebben er vanaf een afstandje van kunnen genieten. Om 11 minuten over 9 kwamen we aan in Darling Harbour en waren we precies 1 minuut te laat. We hadden een fooi gekregen dus daarvan hebben we mooi de hele avond drankjes gehaald en als dan ook nog eens door de stress de bartender zich vergist en me teveel terug geeft is mijn avond nog beter!
Die avond nog een jongen weer ontmoet die ik op Fraser Island heb ontmoet, en dat was wel superleuk om die weer te zien. Ook wel weer vreemd om sommige mensen te ontmoeten die je maanden terug heb gezien, maar het is en blijft supergezellig!
Kerstdag zijn we wezen eten bij de familie van mij baas. Die woont in Middle Harbour, een of ander geweldig plaatsje ongeveer 15 minuten vanuit Sydney. Zo'n pitoresk plaatsje heb ik nog nooit gezien.. zo mooi! Ze hebben het hele huis zelf opgebouwd, dus alles was van hout, in mooie kleuren en een geweldig stuk grasland eromheen met de haven waar je zo in kunt springen als je daar de behoefte toe hebt! De familie was ook geweldig, ze hadden ons een hele grote maaltijd gegeven met gevulde kalkoen, ham, aardappelen, eigenlijk teveel om op te noemen. Iedereen van de familie was zo into reizen, zelfs de oma van mijn baas woont nog op een visserbootje en heeft het dr geweldig naar dr zin! Als je toch zo oud moet worden zou ik daar zo voor tekenen. Dus na een geweldige dag was iedereen kapot van de hele dag in de zon te hebben gezeten en achter 2 gillende meisjes van 5 en 7 achter aan te rennen maar we hebben het geweldig gehad!
En toen was het Boxing Day, de start van de Sydney to Hobart Yachtraces. Dat betekend dus allemaal kleine zeilbootjes in de haven van Sydney. Het was niet zo heel spectaculair maar het was wel leuk om mee te maken natuurlijk! De haven zag zwart van de witte zeilbootjes en we zijn ze nog een tijdje gevolgd tot we niet meer verder konden..
Tot Oudjaarsdag alleen maar gewerkt. Op Oudjaarsdag zijn we begonnen met de lichtjes ophangen wat resulteerde in hilarische momenten. Ik ging samen met 2 andere de lichtjes ophangen aande buiten kant van de boot. Dus ik ging op een nogal wiebelig gevaarte staan en als er dan een meisje achter je ook op de wiebelig gevaarte staat te schreeuwen dat ik de boot moet pakken omdat we anders te ver wegdrijven.. en ik dus uit alle macht de boot grijp en me balans verlies en heerlijk in het water val. Het was heerlijk verfrissend maar het enige waar ik bij na kon denken was dat er allemaal kwallen om me heen aan het zwemmen waren en wie weet wel een haai! Daar werd ik nou niet bepaald heel relaxed van.. uiteindelijk geen van beide tegen gekomen, godzijdank.
En toen was het Oud en Nieuw! De hele dag besteed aan lichtjes ophangen omdat de helft het niet deed helaas, en alles aan boord laden. Die avond hadden we een hele relaxede groep mensen (wat wil je als je 850 dollar per ticket betaald!) en we hadden zoveel crewmembers dat we het allemaal heel rustig hadden. Dus om kwart voor 9 en om kwart voor 12 hield ik het voor gezien en ben ik op de punt (de voorkant) gaan zitten met me camera. Ik vond het 9 uur vuurwerk al geweldig, overal kwam het vandaan en ik wist niet waar ik kijken moest. Het was een geweldige ervaring. Om 12 uur was het helemaal geweldig, de hele Harbour Bridge was verlicht en overal was weer vuurwerk. Zelfs vanuit het water achter ons was het geweldig. Voor de 9 uur vuurwerk lagen we in Circular Quey en voor de 12 uur vuurwerk lagen we naast Fort Dennison (ik zal het vast verkeerd schrijven hihi) maar we lagen precies voorbij de Bridge, dus een geweldige plek. Om half 4, na het schoonmaken van de boot zijn we nog wat biertjes wezen drinken en toen het licht werd lag ik heerlijk in me bedje na te denken over een geweldige avond.. Dit is misschien wel het meest geweldigste wat ik ooit heb meegemaakt!
Op Niewjaarsdag alle lichtjes er weer vanaf gehaald en aangezien het bloedje heet was ben ik nu niet degene die in het water viel maar voor de lol erin sprong! Geweldig, maar iedereen ging er als een razende weer uit omdat iedereen bang was voor het ongedierte wat er allemaal in het water lag.
De afgelopen 2 dagen hebben we zelfs een kleine Railtrip gemaakt. Jen had een vriend in Jervis Bay en die had ons uitgenodigd om te kamperen.. dat dachten we in ieder geval! We hebben er 9 uur over gedaan om in de buurt te komen van onze bestemming maar na 2 keer over te zijn gestapt in een bus en dan weer op een trein, de meest ranzige kebab gegeten kwamen we aan in Cambelltown en werden we opgehaald door die vriend. Tot hij zijn zonnebril verloor ging alles prima, prachtige omgeving in Kangeroo Valley en gezellige muziek. Toen hij zijn zonnebril verloor moesten we het hele pokke end terug rijden en jawel hoor, hij lag er nog. Na een nogal rare avond met nogal rare gozers lagen we lekker te slapen en werden we de volgende ochtend wakker gemaakt dat we het huis uit moesten omdat hun naar melbourne moesten, nogal een raar verhaal dus. In de trein terug zag ik wel een heel mooi strand en zijn we, hoe impulsief, gewoon de trein uit gesprongen en naar Minnamurra te zijn gelopen. Prachtig strand en prachtig uitzicht! Geweldige dag gehad! 's Avonds met een Nederlandse jongen wat gedronken in Darling Harbour en een geweldig gezellig avond gehad!
En nu ben ik alweer 4.5 maand weg, soms is het nogal raar om te geloven. In 2 weken probeer ik mijn weg te vinden naar Melbourne om daar nog even een paar dagen te verblijven en dan de 19e zal ik naar Auckland vliegen voor 6 weekjes reizen waar ik echt enorm naar uitkijk! Eindelijk weer even reizen, wel alleen dus dat is weer heel iets nieuws en vind het ook ergens wel een beetje eng.. maar we zullen zien hoe het allemaal lopen gaat! Ik weet zeker dat ik het hier ontzettend ga missen want iedereen is zo gezellig maar ik moet wel van mezelf wat anders doen anders blijf ik hier hangen en komt er niets van te terecht haha!
Bedankt voor jullie kaartjes allemaal! Zo leuk om te lezen! Hoop dat jullie allemaal een geweldige oud en nieuw hebben gehad en allemaal voorzichtig hebben gedaan met vuurwerk en dat jullie allemaal alle vingers nog hebben ;)
Zal binnenkort de foto's erop zetten van Oud en Nieuw en van mijn kleine Rail Trip!
Heel veel liefs van mij xx
Hee lieve allemaal!
De tijd is om voordat je het weet. Het is ongelooflijk hoe snel de tijd gaat, voor je het weet zit je al 3.5 maand ergens aan de andere kant de wereld 'vakantie' te vieren. Al zou ik willen dat het soms wat relaxter was, niet tijdens het reizen, maar tijdens het werken! Het is namelijk best wel pittig soms. Een normale werkdag bestaat voor mij uit om 10 uur opstaan met een broodje en een kopje koffie want op de een of andere manier wil ik maar niet wakker worden 's ochtends. Zal wel door al dat gewieg komen door de boot, daar slaap je toch best wel heel goed van! Om 11 uur beginnen met de boot klaar maken voor de eerste sail die om half 2 smiddags begint. De boot klaar maken bedoel ik mee al het eten van de kade in de boot laden, net zoals het drinken. En dat is best zwaar zo op de vroege ochtend haha. Je moet rekening houden met 2 sails per dag, soms wel 3 en voor zoveel mensen moet je ook eten en drinken aan boord hebben, dus het is en blijft altijd een gok en hopen dat je genoeg eten aan boord hebt. Om half 2 komen de eerste mensen aan boord en tijdens de 2 uur durende sail kunnen mensen eten, drinken wat ze willen en dat allemaal voor een mega bedrag van 89 dollar per persoon. Daarna hebben we natuurlijk nog Oud en Nieuw en wat leuk is om te weten is dat als je graag op de boot wil zijn met Oud en Nieuw moet je het enige bedrag van 850 dollar neerleggen voor een 5 uur durende sail.
Na die 2 uur durende sail en 1.5 uur pauze is sail nummer 2 die begint om half 6 tot half 8. De twilight cruise. Omdat we nu richting kerst gaan is het aldoor heel druk en hebben we ook christmas parties en dat maakt het allemaal erg druk. Laatst hadden we ook een charter naar de Heads, de zee, langs Bondi Beach. Dat was een enige charter, maar niet heus. Tot nu toe nog geen een keer echt zeeziek geweest, maar eens moet de eerste keer zijn! We gingen met 19 mensen de zee op en halverwege de 5 uur durende tocht over de zee werd ik toch echt niet goed van al dat gewieg, de boot ging namelijk echt van kant naar kant. Uiteindelijk hing iedereen, inclusief ik dus heerlijk over de reling. We keerden terug met 3 mensen van de 19, de rest gingen met kleinere bootjes naar het strand. Geef ze eens ongelijk!
De rest van de tijd hebben we ons dus alleen maar in het zweet gewerkt tot we afgelopen maandag, 13 December na een avond heerlijk uiteten te zijn geweest bij een Koreaan en na wat drankjes hebben we een grote oranje O in elkaar geflanst want Oprah was in Sydney voor haar laatste afscheidstour. Dat gebeurt je dus maar 1 keer! Dus wij de volgende dag om 9 uur alles ingeladen en zijn we wezen varen, oftewel, Oprah en haar 300 crewmembers wezen achtervolgen. Het was loeidruk en er was 1 tallship in de haven waar haar crewmembers opzaten, zij dachten.. wij zullen vast de enige zijn. Maar toen waren wij daar ineens, tallship nummer 2 in de haven. Echt hilarisch. Na 2.5 uur proberen in de buurt te komen kwam het kleine zeilbootje met Oprah (en later bleek ook Russel Crowe erop te zitten, kwamen wij ook pas achter toen we de foto's terug keken en zagen dat hij er ook op zat hihi!) langs onze boot varen! Ik stond voorop de boot op de uitkijk dus had goed uitzicht! En ik zwaaien en jawel hoor! Ze zwaaide terug en zei 'Hi!'. Het was voor mij het ultieme geluksgevoel haha. In de haven van Sydney en Oprah die Hallo tegen je zegt, tsja het zal je geen 2e keer gebeuren.
Het werken op de boot gaat ook steeds beter. Ik weet steeds beter wat ik moet doen en hoe ik het moet doen. Afgelopen zaterdag heeft een van de jongens van de crew me mee genomen om te gaan klimmen in de mast (de totale mast is 24 meter hoog). Ik ben gekomen tot 12 meter, omdat we het op moesten bouwen. Ik moet zeggen, het is best eng. Je moet vertrouwen op een klein koordje en jezelf. Je moet alttijd contact houden met iets. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan als er veel wind staat haha. Het was echt een supergave ervaring om op 12 meter hoog de skyline van Sydney te bekijken. We zullen zien wat stap 2 zal zijn...
Nog minder dan een week en het is kerst. Het moet voor jullie allemaal wel heerlijk voelen, een witte en koude kerst! Beter kan haast niet! ;) Wij hebben hier niet echt zomerweer,soms is het wel warm en het zonnetje schijnt maar we hebben hier ook heel veel regen gehad. De meeste delen van Queensland zijn overstroomt en heel veel huizen zijn ondergelopen. Ben blij dat ik op een boot werk en leef maar nu de kerst eraan komt is het soms toch wel eens raar. Ik heb zo geen kerstgevoel met warm weer, geen sneeuw en mensen in korte broeken en dan staat er ineens een mega grote kerstboom in de stad of zeggen mensen Merry Christmas als ze de boot afstappen. Nee, het is geen kerst voor mij. Op de boot heerst daarentegen wel een echt familiegevoel, iedereen kan het onwijs goed met elkaar vinden. Met kerst gaat iedereen, omdat iedereen uit een ander land komt, een gerecht maken uit hun vaderland en we kopen cadeautjes voor elkaar. Het is erg fjin om met kerst niet in een hostel te zitten maar deel uit te maken van een 'familie' (het enige nadeel zijn de kakkerlakken.. aan die beesten kan ik echt niet wennen, ze zitten overal, zijn vies en ik word er echt zo niet goed van als er weer eentje op ooghoogte je aan zit te kijken.. brr). Als je dan 'savonds uitkijkt over alle prachtige lichtjes van Sydney weet ik nu al, dat als ik vertrek naar Melbourne de 15e, het hier ontzettend, ontzettend zal gaan missen. Ik heb het zo goed naar me zin hier, ben totaal mezelf en iedereen op de boot is zo eerlijk tegen elkaar dat er geen rare spanningen zijn. Dus ja, dat zal ik zeker gaan missen, Maar daar denken we nu nog maar niet aan! Eerst maar eens even nog wat geld vangen haha ;)
Met een bonus en dat ik nu 5 dollar meer krijg per dag gaan we met een goed gevoel de kerst tegemoet! Met NYE ben ik nog niet ingeroosterd maar heb het schip al even goed bekeken en er zrijn een aantal plekken waar je je goed kan verstoppen een aangezien het schip niet meer terug kan keren als het eenmaal de kade heeft verlaten is dat nog best wel een slim idee om me ergens te verstoppen met champagne en een dekentje! We zullen zien hoe het allemaal verlopen gaat. Heel veel mensen die ik heb ontmoet in mijn reis langs de oostkust zullen allemaal in Sydney zijn dus die ga ik allemaal ook opzoeken, daar kijk ik echt naar uit! Waarschijnlijk zal mijn volgende verhaaltje plaats gaan vinden in het jaar 2011, tweeduizendelf. Hoe vaker je het zegt, hoe gekker het klinkt. Het jaar dat ik 20 word, terug zal keren naar Nederland en ga studeren. Gek idee.
Dus uit de grond van mijn hart wens ik jullie allemaal vanuit het warme, toch wel natte maar geweldige Australie een geweldige kerst en een super uiteinde! Doe voorzichtig en maak van 2011 een superjaar!! ;)
Merry Christmas and a Happy Newyear!!
Een hele dikke kus van mij xx
Heee allemaal!
De laatste week op Kelecyn was een en al sensatie. In de afgelopen maand heb ik nog nooit zoveel aparte dingen meegemaakt dan in de laatste week. Allereerst kwamen er 2 nieuwe wwoofers die mij en Amandine (frans meisje) over zouden nemen. Die 2 Duitse meisjes kwamen aan rond het middaguur en vonden het nodig om na een half uur niets te hebben gedaan het nog te presteren om hun sigaretten te gaan halen in het huis. Om daarna de quad niet meer te begrijpen en een half uur later terug te komen terwijl je het makkelijk in 5 minuten kunt doen. Jullie kunnen wel begrijpen dat het allemaal nogal irritant was.. Ik heb dus de laatste paar dagen dubbel gedraaid omdat ze mensen te kort kwamen en de Duitse meisjes wilden niets alleen doen, alleen samen. Dus dat was erg leuk om mijn wwoof ervaring mee te eindigen.
Donderdag was echt een geweldige dag haha. Elke week komt er een meisje helpen, een Australisch meisje van 16 jaar oud. Die vond het nodig om elke week iets mee te nemen van de farm, totdat ze probeerde een zadel mee te nemen en tsja.. dat is toch iets te groot om niet te zien. Dus afgelopen donderdag kwam alles uit. Politie, geirriteerde mensen en alles kwamen erbij en dat was echt geweldig haha, alsof iedereen plotseling in een film terecht waren gekomen. Een en al sensatie dus. Weer de hele dag geholpen want ze liepen redelijk achter op schema met al die politie die langs kwam en de dierenarts die ook nog eens een aantal paarden kwam checken. Dus voordat we eenmaal klaar waren was het 8 uur. Kevin had voor ons een afscheidsdiner gekookt dus met drank en eten kwamen wij de avond wel goed door. De dag erna was het voor ons, onze laatste keer werken. Dus ´smiddags heb ik alles ingeladen in de truck want iedereen, behalve diegene die weg zouden gaan de dag erna, ging naar het Event in Maryborough. En die middag was het dus afscheid nemen van iedereen.. Het was moeilijker voor me dan ik ooit had gedacht. Gewoon het idee dat ik waarschijnlijk niemand meer terug zou zijn, en de banden die je had opgebouwd met de paarden, mensen, honden, alles. Het maakte het allemaal er niet gemakkelijker op.
De dag erna, na onze laatste avond feest te hebben gevierd, moesten Amandine en ik nog de laatste keer voeren maar aangezien al onze kleren waren gewassen hadden we wat oude kleren aangedaan die nog ergens lagen. Na het voeren was het dan echt over en sluiten. Tassen ingepakt onder het genot van zelf geplukte tomaatjes uit de tuin van Kevin (tsja.. je gaat toch weg! haha) en keiharde muziek. ´s Middags hadden 2 buurmannen voor ons een Aussie Barbie geregeld dus dat was echt wel superlief! Daarna was het tijd om te gaan.. een laatste lik van kleine Archie en we stapten in de auto opweg naar station Beenleigh. Na afscheid te hebben genomen van Simon zijn we met z´n 5en op de trein naar Brisbane Domestic Airport gestapt waar we ongeveer een uur later aankwamen. Niet veel later ging ons vliegtuig. Ik had in me hoofd dat het langer zou duren, de vlucht. Maar niets is minder waar, na 1 uur waren we er al (plus 1 uur tijdsverschil.. want het is nu heel fijn 10 uur later hier dan in Nederland). Met een taxi naar het appartement van een vriend van Amandine waar we een paar nachten op de bank konden logeren. Superaardige gozers maar ik was toch echt wel gesloopt. Na een heerlijke (en dit meen ik serieus..) op de bank te hebben geslapen zijn we de volgende dag samen met Dean en Adrien naar Coogee Beach geweest waar we de rest van de middag hebben doorgebracht. ´s Avonds ging Dean voor ons koken dus dat was echt heerlijk relaxed zoals je wel kunt voorstellen na een maanden lang alleen maar zelf dingen in elkaar flansen. Na mijn tweede geweldige nacht op de bank was het maandag. Interviewdag. Mijn eerste interview had ik om 10 uur met de Imax Cinama in Darling Harbour. Ik was er op tijd zodat ik nog wat papieren in kon vullen en daarna met ene Paul een gesprek kon hebben. Dat gesprek was allesbehalve leuk. Hij vertelde me dat ik én een appartement moest hebben én een RSA. Tsja en dat had ik niet. Dus ´ze zouden me nog wel terugbellen´. Lekker antwoord.. dat wordt hem vast niet haha. Dus met een klotegevoel naar buiten gegaan en om dat klotegevoel weg te laten gaan samen met Amandine met uitzicht over de Harbour Bridge en de Opera House een kopje koffie gedronken.
Om 1 uur interview-Sail nummer 2. Voor 2 uur op een boot mee zeilen en kijken wat de crew ed allemaal aan het doen was. Het was heel erg interessant! Tuurlijk, ik heb echt nul verstand van zeilen maar ik wil nieuwe dingen leren dus kom maar op! Uiteindelijk heb ik de baan dus gekregen, eerst een week op proef om te kijken of ik het wat vindt en of zij mij wat vinden. 's avonds met een fransman die ik had ontmoet op Magnetic Island wat wezen drinken, echt superleuk om mensen terug te zien die je eerder heb ontmoet!
De dag erna kon ik gelijk al beginnen. Dus afscheid genomen van het huis en Amandine en met backpack en al op de rug naar het Centraal Station van Sydney waar ik met de bus naar White Bay ging, opzoek naar de Southern Swan. Was niet moeilijk te vinden maar het duurde wel een tijdje voordat ik er was! Eenmaal aangekomen kreeg ik te zien waar ik zou gaan slapen, samen met een Amerikaans meisje in het voordek. Ik heb het idee dat er telkens overal kakkerlakken rondlopen want heb er onderhand al 2 voorbij zien komen en daar word ik wel een beetje blegh van, haha. De eerste dag hadden ze Maintenance day dus dat betekent onderhoudswerk aan de boot. Heerlijke klusjes dus. De afgelopen 2 dagen waren er cruises dus kon ik leren hoe dat in zn werk ging. Zeilen hijsen, mensen entertainen, eten rondbrengen, achter de bar staan. Dat heb ik allemaal gedaan, natuurlijk wel met enige hulp want ik had werkelijk geen flauw benul wat ik aan het doen was. Ik weet niet eens alle termen van zeilen en een boot in het Nederlands, laat staan in het Engels.. maar alles is gratis en wordt voor je geregeld op de boot en je krijgt ook nog een beetje betaald. Dus dat scheelt enorm op de lange termijn denk ik zo! Oja en even ter informatie.. kerstdag ben ik vrij en met Oud en Nieuw zal ik waarschijnlijk op de boot zitten, iedereen zit hier dan op de boot, beste plek op het water al kijkend naar al het vuurwerk vanaf de Harbour Bridge. Daar kijk ik zoooo naar uit!! Wel heb ik al mijn hostel geboekt maar ga proberen het weer te verkopen want ik zit hier liever! Om half January weer te vertrekken naar Melbourne waar mijn vlucht naar Auckland zal vertrekken! God wat heb ik toch een zwaar leven.. alhoewel, backpacken is nog best zwaar hoor ;)!
Oke lieverds! Ik ga even proberen internet op mijn computer te regelen en dan weer mijn hol in om wat slaap te pakken voor morgen. Aanstaand weekend hebben we een lang weekend. Zaterdag hebben we 1 normale cruise en 3 charters dus dat is pittig druk! Beginnen om 9 uur en eindigen om 11 uur savonds. Achterlijk haha. Maar wel heel gezellig! ;)
Een hele dikke kus van mij! xx
PS. Als jullie iets naar mij willen sturen, bijvoorbeeld een leuk kerstcadeautje oid haha kunnen jullie het naar onderstaand adres sturen. Dit is van mijn reisorganisatie en als het er is mailen ze mij en kan ik het ophalen in hun kantoor in downtown Sydney! ;)
Level 2, 531 George Street, Sydney, NSW 2000, Australia
Hee lieve allemaal!
Over een weekje zit het er dan eindelijk op. Het klinkt alsof het een hele opluchting is dat ik eindelijk weg mag en wat anders mag gaan doen haha en eigenlijk is dat het ook! Het was een prachtervaring en had het voor geen goud willen missen maar ik mis echt ontzettend nieuwe mensen leren kennen en soms ook wel gewoon even wat langer blijven liggen dan 6 uur sochtends. In de afgelopen 3 weken dat ik hier nu heb gewerkt is mijn kennis over paarden zo erg vooruit gegaan dat ik nu zelfs kan zeggen dat ik enige ervaring heb ;) Je krijgt ook wel een band met de paarden na een aantal weken.. maar daarvoor zou ik hier niet willen blijven natuurlijk haha. We hebben hier wel heel wat leuke dingen meegemaakt! Allereerst natuurlijk alle gekkigheden met de paarden. Dan stonden er ineens 2 paarden voor je neus in dezelfde wei of stond er gewoon ineens een paard midden op het pad waardoor je wel twee keer met je ogen moest knipperen om het zeker te weten. Sommige paarden maakten er ook een sport van om uit een wei te komen. Die ruineerden alle hekken waardoor de jongens hier meer werk hadden, wat overigens wel weer erg grappig was ;) Ook heb ik de Melbourne Cup mee mogen maken. Dat is een van de grootste paardenraces van Australie. Niet dat ik me er iets bij voor had gesteld.. we werden meegenomen met z'n allen naar een lokale pub waar elke bouwvakker het werk had neergelegd om naar een race van 3 minuten te gaan kijken. Iedereen had op paarden gewed en op een scorebord werd getoond welk paard het meest in trek was. Nouja.. tot nu toe snap ik nog geen zak van dat bord haha. En aangezien het een grote paardenrace was en ik in Australie ben wilde ik het 'op een paard wedden tijdens een grote race' wel even van mijn lijstje afstrepen. Dus ik ging wedden. Voor diegene die mij een beetje goed kennen.. ik gok altijd verkeerd. Houd dit dus even in je achterhoofd. De race begon en ik had op 'So you think' gewed (punt 1 wie noemt er z'n paard nou zo..). So you think vond het schijnbaar nodig om zich de eerste 2.5 minuut gewoon niet in de top 5 te bevinden. De laatste 500 meter zat de hele pub op het randje van hun bierglas, echt.. de mensen werden stapelgek. Maar daar was ineens So you think! Na een flinke eindsprint werd mijn paard 3e... dus daar ging mijn geweldige 10 dollar. De rest van de middag heerlijk rustig in het zonnetje gestaan dus dat was een pittig werkdagje zoals je al kunt lezen haha.
Ook zijn we een keer wezen stappen in Brisbane. Niet iedereen helaas, de 2 Italianen en ik. 'S avonds met de suzuki swift met 120 over de snelweg naar Brisbane waar we 3 kwartier later aankwamen. De rest van de paardencrew had een of ander Event dus die waren daar al en waren al goed bezopen toen wij aankwamen. Brisbane is leuk.. maar toch niet echt mijn stad om uit te gaan. Tegen de tijd dat de Italianen ook mee terug wilde hadden we de prachtige tijd van kwart over 3 bereikt. Eenmaal weer terug in Tamborine en liggend in me bedje was het half 5. Niet zo fijn als je 2 uur later op mag gaan staan om 60 paarden te gaan voeren. Echt ge-wel-dig. DIe middag wel een goedverzorgde Aussie Barbie dus dat maakte de schade wel goed ;) Ennn ik heb zelfs links gereden! Heb het eindelijk aangedurfd om in een autootje te stappen die bijna uit elkaar valt (en een wat grotere wagen) en het was geweldig om weer even te kunnen rijden! Links schakelen stelt echt helemaal niks voor ;) Voor de rest heb ik niet heel veel boeiends meegemaakt. Alles wat met paarden te maken heeft en dan houdt het wel een beetje op. Ik ben tegen me knie getrapt, me open gehaald aan van alles, in me schouder gebeten en heel, heel wat paarden kwijt geraakt tijdens het rijden op me quad. Maar als je dan 's avonds onder de douche vandaan komt en we met z'n allen Junior Masterchef zitten te kijken voelt het toch wel als een kleine familie ;)
En toen was het opzoek gaan naar een baan. Eigenlijk gelijk na mijn laatste blog ben ik als een razende elke dag 2 uur lang op internet gaan zitten en banen wezen zoeken op het internet en wezen mailen. Om na een week nog geen enkele reactie terug te hebben gehad is best wel heel erg frustrerend. Tot ineens een paar dagen terug ik werd gesmst of ik diegene terug wilde bellen. Maar natuurlijk! James van de Southern Swan vertelde me dat hij geinteresseert in me was! Hetgeen waar ik dus op gesolliciteerd had (wat ik eerst weer na moest zoeken op internet, hihi) was op een chartercruise zeilschip dat elke dag 2 keer door de haven van Sydney vaart voor 90 mensen. De bedoeling voor mij is dus om hun te bedienen, achter de bar te staan, gezellig te kletsen of zelfs te koken. Maandag de 22e ga ik een dagje met hun meedraaien om te kijken of het iets voor mij is en om de crew te ontmoeten. Die maandagochtend heb ik ook een gesprek bij de Imax Bioscoop in Darling Harbour dus ik ben benieuwd of er wat uit komt!
Dus volgende week zit ik weer in Sydney! Om iedereen even op de hoogte te houden van mijn plannen. Die zijn weer verandert! Ik blijf in Sydney tot begin Januari om vervolgens in een weekje of 1.5 door te reizen naar Melbourne. Vanuit daar zal ik woensdag 19 Januari vertrekken naar Nieuw Zeeland! Daar blijf ik 6 weken om daarna weer terug te komen naar Darwin en de resterende 4 maanden te besteden om de rest van Australie te zien! Daarna een weekje fiji en mijn terugkomst datum is... *tromgeroffel* 7 July 2011!!
Waarschijnlijk zal ik het begin van mijn Nieuw Zeeland trip reizen met hetzelfde Engelse meisje waar ik in het begin een tijdje mee heb gereist en ook nog een stukje met Thijs, die daar nu ook zit. Moniek en ik gaan dus uit elkaar vanaf volgende week! Zij zal nog een maandje op de farm blijven werken en dan ook vertrekken. Aan de ene kant wel eng om alleen verder te gaan, maar erg prettig dat ik met een doel naar Sydney ga en ergens ook wel weer een fijne uitdaging, alleen reizen.
Iedereen heeeel erg bedankt voor de reacties/mailtjes! Superleuk om ook alle reacties te lezen bij de foto's en blogs! Top! Ik ga me nu even mentaal voorbereiden op weer 2 uur voederen van de paardjes! Morgenochtend mogen wij ook weer.. Nog maar 5 daagjes houd ik maar telkens in me achterhoofd. Dat is zo voorbij aangezien de afgelopen 3 weken voorbij zijn gevlogen!
Een hele dikke kus van mij! x
G'day mates! ;)
En toen waren we weer aan het werk. In Brisbane hadden we zo'n 20 mailtjes verstuurd naar wwoofers omdat we gewoonweg werk wilden hebben voor de aankomende maand, gewoon even geen geld uitgeven maar toch ervaring opdoen. Helaas hadden we in de eerste 20 minuten na het versturen van een aantal mailtjes al 2 afwijzingen, dus dat begon al lekker. Na een lekkere nacht slapen werd ik ineens om 9 uur 's ochtends gebeld door ene Kevin McNab van Kelecyn Farm of we wilden komen werken op zijn paardenfarm (ik eerst alle 20 mailtjes af in mijn hoofd omdat ik werkelijk geen flauw benul had wie het was van de 20, en OK, het was ook 9 uur 's ochtends..). Die middag zijn we nog even met Marijn, Luise en Vicky Brisbane in gegaan om natuurlijk (sorry Mam) sushi te gaan eten en nog wat kleine dingetjes aan te schaffen. Daarna was het tas inpakken en op naar het centraal station van Brisbane om op de trein te stappen naar Beenleigh. We zouden om 7 uur 's avonds opgehaald worden maar we waren er mooi al om 6 uur. Dus konden even rustig alles bekijken. Maar om kwart over 7 was er nog niemand, om half 8 was er nog niemand en we begonnen toch wel een beetje ongerust te worden. Het is toch best vreemd om door een wildvreemde opgepikt te worden. Dus ik nog maar even een keertje bellen naar Kevin, en we stonden dus gigantisch aan de verkeerde kant van het station! We werden opgehaald door JD, een Deense jongen die hier tot en met Mei zal zitten omdat hij zijn ticket naar huis moet betalen en het geld er nu nog niet voor heeft. Eenmaal in het huis aangekomen slapen we met 2 Franse meisjes (1 Frans meisje is nu al weg) op de kamer. Eigenlijk lijkt het op een soort appartement, want we hebben gewoon een huiskamer en een keuken en onze eigen slaapkamer (en een hele gore douche die we moeten delen met z'n 7en). De volgende ochtend stonden we om 6 uur op omdat we half 7 moesten beginnen (achteraf gezien veels te vroeg want je kunt gewoon blijven liggen tot 10 voor half 7 haha). Ik zal even kort uitleggen wat je op een dag moet doen hier.
's Ochtends begin je dag dus om 06:30, dan ga je de 60 paarden die hier gestald zijn voeren wat zo'n 2 a 2.5 uur duurt (het is best een groot terrein!). Daarna is het de bedoeling dat je paarden uit de wei haalt (met de quad, dat is echt een gigantisch gaaf ding om op te rijden en begin er nu na 1.5 week ook best handig mee te worden, gewoon lekker crossen (als je geen paard achter je aan hebt hobbelen natuurlijk) door kuilen, heuvels, maakt niet uit, echt heel komisch). Die paarden moeten dan gezadelt worden (dat vind ik echt het meest rottige karwei wat ik ooit heb moeten doen, want nu na 1.5 week snap ik er nog geen hout van welk zadel op welke manier op de rug van dat paard gezet moet worden). Als de ruiters klaar zijn met de paarden rijden, moeten wij ze wassen en weer terug brengen (met jawel.. de quad!) naar hun eigen wei. Dat doe je tot 12:30 als je ochtenddienst hebt. Met de middagdienst begin je om 12:30 tot wanneer iedereen klaar is en dat is meestal tegen 7 uur 's avonds. Wanneer je middagdienst heb begin je dus met het halen en brengen van de paarden en eindig je met het voeren van al die beesten. En ik moet je zeggen, na een halve dag werken (de eerste dag hebben we zelfs 12 uur gewerkt!) ben je gewoonweg KAPOT! De hele dag rijd je in de zon op de quad in je lange spijkerbroek (die overigens echt supervies is nu), dus het enige wat nu nog verkleurt zijn mijn armen en me hoofd haha ;)). Het enige waar ik nog wel aan moet wennen zijn de paardenmeisjes haha. Dat is nog wel eens lastig want hun zijn zo into paarden en ik heb wel eens paard gereden maar meer ook niet!
We hebben ook eens per week op zondag een dag vrij. Vorige week zondag zijn we met zn allen in de kleine Suzuki (die we mogen gebruiken.. die ik nog niet heb gebruikt omdat ik nog niet links durf te rijden haha) naar Surfers Paradise geweest. HET Lloret de Mar van Australie. Het was wel lekker om weer even op het strand te liggen en niets te hoeven doen.
Ook zijn we afgelopen vrijdag naar Paranormal Activity 2 geweest. De eerste film had ik samen met Julia al gezien toen ik nog thuis was en die was al ongelooflijk eng. Maar nummer 2, mijn hemel, die is zooo veel meer enger dan de eerste. Dus als je nog eens een enge film wilt kijken, moet je die zien! ;)
En nu werken we hier alweer 1.5 week. Het plan is om hier tot en met 18 November te blijven want dan gaan onze Italiaanse vrienden ook weg en dan vinden we het wel lang genoeg geweest met het wwoofen en gaan we (nu al) opzoek naar een echte baan. Misschien ga ik nog wel een maandje fruitplukken o.i.d. Al de plannen die je hier maakt kunnen binnen een dag weer veranderen heb ik gemerkt de afgelopen weken. Ik zat laatst nog te denken (aangezien je hier toch de halve dag vrij bent heb je weinig anders te doen dan het huis schoonmaken of nadenken..haha) dat ik zoveel dingen heb meegemaakt de afgelopen weken, en ik kan er alleen maar aan terugdenken met een gigantische smile op me gezicht. De mensen die we tegen zijn gekomen, de dingen die ik heb gedaan en die ik waarschijnlijk nooit meer zal doen. Het is eigenlijk te onwerkelijk voor woorden.
Ondertussen ben ik hier alweer 2 maanden. Alsof het allemaal niks is haha! Het lijkt alsof ik hier al maanden zit. Het Australische leven trekt me nog steeds, de natuur is prachtig, het enige nadeel is dat er zoveel enge spinnen zijn. Niet dat het nog heel eng is haha, maar sommige zijn zooo groot! En de kangeroes die springen hier ook in het rond tussen de paarden. Dat is het meest gave wat ik ooit heb gezien ;)
Voor de rest is het dus nog even wennen hier, maar ik heb wel concrete plannen dus we zullen zien hoe het verder gaat lopen ;) Ik zal morgen even wat foto's erop zetten zodat jullie ook een beeld hebben van hoe het hier allemaal gaat!
Een hele dikke kus van mij
Ps. Ik ben nu in Tamborine Mountains op de Kelecyn Farm. Voor diegene die het op willen zoeken, er bestaat ook een site maar die weet ik niet zo uit mijn hoofd! Haha.
Howdie!
Het luxueuze leventje bij onze nieuwe Australische vrienden hebben we inmiddels achter ons gelaten. In plaats van 1 nacht zijn we er 3 nachten gebleven. Alles was zo lekker, we hebben er echt goed van genoten. De laatste dag hebben ze zelfs een bbq voor ons geregeld omdat Luise jarig was. Met natuurlijk het gratis internet (dag EN nacht!) wilden we er eigenlijk niet meer weg gaan. We hadden het huis omgetoverd tot een washok want we hadden ook nog eens alles gewassen en omdat Darren (Australier) geen wasmachine had, had hij ook geen waslijn. Dus gebruikten wij zijn hele huis maar als waslijn. Na de geweldige relaxede 4 dagen zijn we weer in de campervan gestapt met Luise en Vicky (Duitse meisjes) en vertrokken naar Agnes Water waar zij ons zouden afzetten en zelf door zouden rijden naar Rainbow Beach, wij zouden hun de dag erna volgen in de Greyhound (we hadden immers een ticket gekocht tot Brisbane). Dus na nog een avondje in Cool Bananas (gevolgd door een heerlijke kiptandori maaltijd die we samen met 2 andere meiden hadden gekookt) zijn we de volgende dag om maar liefst 6.30 de bus ingestapt. Het had de hele dag en nacht ontzettend gestormd en geregend dus het was koud en vreselijk nat. Iedereen raadde het ons ook af om verder te reizen maar wij wilden graag weg dus we zaten mooi met 6 andere mensen in de bus. Heerlijk rustig dus! Na 5.5 uur in de bus te hebben gezeten kwamen we aan in het regenachtige Rainbow Beach. Die middag gelijk een briefing voor Fraser Island omdat we dag erna al op de Fraser Island tour gingen. We werden geplaatst in een groep met mensen die niet wilden rijden of die te jong waren om te rijden. Vond het best jammer dat ik niet mocht rijden want we zaten in een gewone (en dus ook luxe) auto waardoor het avontuur toch iets minder groot werd. Ook zaten we in een groep met een Nederlands stel en 1 Duits meisje. Dus veel verschil was er nou ook weer niet...
Volgende ochtend vroeg was het dan zo ver! Fraser Island. Na een goeie nacht alles in gepakt en opweg naar onze buren (Dingos) waarvandaan we zouden vertrekken. Alles in de auto geladen en alles werd nog een keer uitgelegd dat we absoluut geen dingos mochten voeren of iets wat daarop leek. Alles moest inde auto blijven staan, en je mocht dit niet, zus niet, zo niet. En achter elk iets wat je niet mocht zei onze gids dat hij hier niet was om ons te vertellen wat we moesten doen maar hij moest het zeggen en da twe maar gewoon een Wicked time moesten hebben. Beetje tegenstrijdig was het dus wel haha.
Eenmaal in de auto, op de ferry en op het eiland presteerde 1 auto het al na 10 minuten om er gewoon helemaal mee op te houden. Die redding duurde dus ook alweer dik 3 kwartier voordat we verder konden. Toen eindelijk de auto uit het zand en weer gemaakt was konden we verder en hebben we een heel stuk over het strand gereden. Een mooi meer bezocht wat midden in het strand/oerwoud lag. En toen weer terug waar we ons kamp hadden opgeslagen. Normaal gesproken is kamperen nog niet zo erg maar op de een of andere manier was dit toch echt niet mijn ding. We sliepen in tentjes met zn 3en met alleen een slaapzak. En het werd best koud snachts! Er was geen douche, geen normaal stromend water, geen normale wc en je moest steeds alles weer terug in de auto doen. Best wel vermoeiend! Tuurlijk hebben we wel hele mooi dingen gezien, we hebben hele stukken over het strand gereden en we hebben zelfs bij Indian Heads een walvis gezien!! Supergaaf was dat natuurlijk, helaas niet van dichtbij maar we zagen hem wel springen en dat is toch wel even een overweldigend gevoel ;)
In onze groep zaten ook 8 Engelse die de boel nogal ruineerden de laatste avond, om 1 uur snachts over het strand touren met de auto van de gids (en dus met onze spullen!) vonden ze best een geinig idee. De rest van de groep vond het wat minder..
Na de 3 dagen, 2 nachten Fraser Island vond ik het kamperen wel weer genoeg geweest. En omdat een Zweeds koppel die de Engelse party jeep teveel vond moesten wij ruilen met hun dus hebben wij ook nog even kunnen genieten van al de hobbels en de bobbels in de weg voor meer dan 2 uur. Met weinig slaap, pijn overal en een lekkere bumpy ride kan ik je vertellen dat je aardig brak en blauw aankomt. We mochten ook nog eens zelf onze auto schoon gaan maken en alles wat we gebruikt hadden dus voordat we eenmaal terug in ons hostel waren, kon je ons wel opvegen. We hadden ook nog eens heel Fraser Island meegenomen want echt overal zat zand.. Die avond met onze 5 nieuwe Ierse vrienden Fish & Chips gegeten en nog even wat gedronken voordat we naar bed gingen. Onze Greyhound voor de volgende dag geboekt en oogjes toe.
Om 10 uur sochtends de volgende dag ging ons bus naar Brisbane. Weer 5.5 uur heerlijk zitten, slapen en wachten. Eenmaal aangekomen in Brisbane is het toch weer even wennen, een grote stad en zo veel mensen! Dus voor 2 nachten een hostel geboekt met de Ieren en dan zien we wel weer verder. Aangezien het hier Oktoberfest is zijn we gelijk zaterdagavond wezen stappen. Mijn god.. wat een happening! Het was leuk omdat je met een groep was maar al de mannen zijn uit op een het zelfde en alle meiden lopen erbij alsof ze dat alleen maar wlilen. Een en al gezelligheid dus haha ;)
En de dag erna hoorden we dat Marijn, meisje van de eerste week, ook in Brisbane zat dus die avond zagen we elkaar na 6 weken weer, zooo ontzettend leuk om elkaar weer te zien!! Diezelfde avond nog een andere reunie met 2 fransen dus was echt geweldig om elkaar weer te zien en te spreken! Volgende dag zijn we verhuist naar een ander hostel, Somewhere to stay. Waar we vannacht zijn gebleven. Gisteren hadden we een meidendagje dus hebben we Brisbane even rond geshopt haha. Ze hebben hier overigens echt overheerlijke sushi!! Superlekker (sorry mam dat je dat moet horen haha ;)). Na een heerlijke maaltijd van spaghettig gisteravond met als toetje chocola (!) en daarna ngo even gelopen naar een mooi uitkijkpunt over Brisbane me bed ingedoken.
Helaas was de nacht wat minder, een vreselijke krakerig bed met zowat geen kussen onder je hoofd doet je nek en hoofd niet veel goeds. Dus voor het eerst in weken vroeg wakker.. even lekker alles opnieuw ingepakt en wat gegeten. En weer met zn allen de stad in..
En heel toevallig, toen we (sorry, alweer) sushi aten (heel goedkoop hoor! 2 dollar voor 1 hele rol)! zagen we ineens een jongen van de Whitsunday groep lopen! Dus nu zitten we gezellig met zn allen te internetten in de State Libarary (omdat het gratis is hihi).
We hebben al wat hostels afgelopen opzoek naar werk voor accomodatie maar helaas zonder succes. Gaan zo nog even zoeken naar wwoof adressen dus ben benieuwd of dat wat opbrengt! Wens ons succes! ;)
Harstikke leuk om sommige van jullie eindelijk weer te hebben gesproken op msn/skype/wat dan ook! Eindelijk weer even concact met de het thuisfront ;) Hoe is het verder bij jullie? Missen jullie me al ee beetje?! Of blij dat jullie van me af zijn!? Hahah.
Nou ik zal jullie op de hoogte houden van mijn werkplannen en de rest natuurlijk ook ;)
Trouwens, het weer is hier niet veel goeds geweest de afgelopen paar weken. Alleen maar regen en nog eens regen. Gelukkig hebben we dan nu in Brisbane overdag goed weer en veel zon! Savonds is he talleen zo koud dat iedereen met lange broeken en truien aan buiten zit. Vandaar dat ik nu helaas weer een beetje verkouden ben, ongelooflijk irritant haha. Maar helaas is het neit anders!
Heeel veel liefs van mij uit het verre en koude Brisbane!
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.