Hee lieve lezers!

De laatste paar dagen in Nieuw Zeeland waren super. Na Dunedin, over Stan Walker had ik verteld toch? zijn we op de bus naar Mount Cook gestapt. Na ongeveer een uurtje rijden zagen we de besneeuwde bergtoppen al van de Alpen. Supergaaf om nu dan eindelijk eens besneeuwde bergen te zien! In Mount Cook weinig uitgevoerd, vooral erg van het weer en het uitzicht genoten. Bleek daar ook nog dat ze me niet konden afzetten bij het vliegveld in Christchurch de dag erna want ze hadden alle plannen gewijzigd (vanwege de aardbeving zouden er geen bussen die richting meer op gaan maar naar een stad erboven, nu hadden ze de hele planning veranderd om naar een stad onder Christchurch te gaan wat ze mij niet hebben verteld waardoor mijn hele plan in duigen viel..).
De dag erna afscheid genomen van iedereen en het vielde me toch zwaarder dan verwacht. Had dolgraag nog langer in Nieuw Zeeland willen blijven want het is hier zo mooi, de mensen zo aardig, leuke reizigers en zo kan ik wel even doorgaan.. Uiteindelijk afgezet in Orari (volgens mij weten zelfs de locals niet waar dat ligt!) afgezet en op een andere bus gewacht die mij naar het vliegveld zou brengen waar ik vervolgens om 2 uur ´smiddags al zat te wachten op een vliegtuig die om 6 uur sochtends de volgende dag ging. Maar helaas was dit mijn enige optie om mijn vlucht te kunnen halen. Tsja en daar zit je dan, op een vliegveld dat je niet kent, je kunt je spullen niet alleen laten want je hebt niemand die er even op kan letten en alle winkeltjes gaan dicht om 5 uur. Rond 5 uur zag ik mijn kans schoon om een bank te overmeesteren en die heb ik niet meer verlaten tot laat na middernacht. Heerlijk geslapen eigenlijk, me spullen omklemd, mezelf ingewikkeld in mn doek en slapen maar. Ging achteraf gezien eigenlijk allemaal geleidelijk..! Om 4 uur alles klaar maken om te kunnen inchecken, kom ik wonder boven wonder 2 Nederlandse meisjes tegen waarmee een stuk heb samen gereisd in de bus en wat blijkt, ze zitten in hetzelfde vliegtuig! Niet naar Darwin, maar naar Brisbane waar ik dan weer moet wachten en over moet stappen op een ander vliegtuig! Het vliegen ging allemaal goed, 1e vliegtuig had ik zelfs 3 stoelen voor mezelf dus heb ik even wat slaap bij kunnen halen waardoor de tijd echt voorbij vloog. Eenmaal op Brisbane, toch wel even een vreemd idee dat ik daar 4 maanden geleden ook heb gestaan, gewacht en mijn volgende vlucht naar Darwin gepakt. Al met al duurde het pittig lang maar heb het allemaal overleefd. Darwin Airport is klein maar heb wel heel slim mijn shuttle busje naar het hostel gemist dus moest ik daar ook weer op wachten (ik heb er talent voor..;)). Kom je buiten na een lange tijd in het vliegtuig te hebben gezeten, hoop je op een frisse wind. Nou, vergeet het maar. Zo benauwd en zo heet, dat had ik echt niet verwacht. Dus gelijk spijkerbroek, trui en schoenen uit en me maar wat luchtiger aangekleed. Na een uurtje kwam het volgende busje die me godzijdank afzette bij het goede hostel, ingecheckt en gelijk onder de douche gestapt. In Nieuw Zeeland had ik ook een jongen ontmoet, weer een Nederlander haha, Daniel en heel toevallig arriveerde hij een uur later na mij in Darwin en in precies het hostel tegenover die van mij! Dus met hem die avond wat gegeten en bijgekletst. De dagen erna met hem ook wat culturele dingen ondernomen, onbewust toch nog wel wat gezien van Darwin. De avond voordat hij weg ging hebben we gegeten bij de haven waar alle locals schenen te eten. Was echt superlekker met een leuke bijkomstigheid dat er ineens een hele groep dolfijnen naast de kade zwommen. Dat was wel echt geweldig! Mijn dag kon niet meer stuk..;)
Heb daarna een dagtocht gedaan naar Litchfield Nationaal Park (Kakadu is de bekendste maar door de Wetseason is alles (en dan bedoel ik ook echt alles, ik overdrijf niet..) overstroomt. Dus met een klein maar gezellige bus naar het park. Allereerst mochten we een slang vasthouden, weer een angst overwonnen haha. De gids vond het wel een grappig idee om hem om mijn nek te wikkelen want hij deed toch niets (maar het zat toch best wel strak!). Daarna Jumping Crocodiles gezien, echt supergaaf om er maar 5 meter ervandaan te zitten en dan hele lijf zich dan omhoog uit het water werkt. Heel indrukwekkend. De rest van de dag hebben we 3 watervallen gezien en gezwommen in een beekje ergens in de bush bush waar we ook nog eens een monsoon over ons heen kregen dus dat maakte het wel extra speciaal. Die avond afscheid genomen van Daniel en volgende dag een koppel ontmoet en een Duits meisje die wel naar Perth wilde dus de knoop doorgehakt en we gaan een Wickedcamper huren voor 2 weken naar Perth! (lees:we hebben geen wegen gecheckt oid, houd dit in gedachten).
Maandag 14 Maart na de Camper te hebben gehuurd en getekend voor 2 weken, boodschappen gedaan en op naar de Stuart Hwy die ons naar Katherine zou brengen. We waren alleen een beetje laat vertrokken dus het werd al snel donker. We maakten het tot Pine Creek, een of ander muggenaantrekkend gebied waar je niet wilt zitten. Dachten we dat we alles hadden maar NEE, GAS! voor de gascoocker. Is misschien wel handig om bij je te hebben? Ook hadden we geen muskietennet waardoor we de deuren maar dicht deden maar dat was zo (!!) heet dat ik langzaam doodging. Die nacht dus helemaal lekgebeten door de muggen omdat we in slaap vielen met alle deuren open. Uiteindelijk gereden tot Katherine (oja, en ik reed Darwin uit omdat ik de enige was met een rijbewijs dus dat was wel even heel gek, in een camper, linksrijden in een stad. Was een hele overwinning al zeg ik het zelf haha.) en daarna op de Victoria Hwy naar Kununurra, net over de West Australie grens. Komen we bij de grens wordt er ons verteld dat we er met geen mogelijk doorheen kunnen komen na Kununurra want de weg naar Broome is gewoon weg, overstroomt. Kijk lieve mensen, daarom is wegen checken ook zon slim systeem! Dus wij waren redelijk pissed off, al helemaal nadat wij te horen kregen dat we het geld van de camper niet meer terug kregen. Diezelfde dag een Spaanse gast ontmoet, Aitor, nogal een geinig typ. Hij had zijn eigen digeridoo gemaakt en reisde alleen met dat, tent en een kleine backpack. Moet ik toch wel respect voor hebben na het zien van mijn gewicht van mijn tas op het vliegveld..
BIj Gregory National Park gestopt om een wandeling te gaan maken en ik dacht dat wel even op slippers te kunnen doen. Vergeet het maar, na nog geen 10 minuten lopen glij ik uit en haal mijn teen zo goed open dat we met 120 km/u naar het ziekenhuis in Katherine zijn gereden. De camper haalde eigenlijk geen 120 en het ging eigenlijk best wel dus ik had geen haast maar Aitor reed en wilde zo hard mogelijk..! Na een tetanusprik te hebben gehad en wat verbanden verder in Katherine alles opgeladen want echt alle apparatuur was leeg. Onze slaapplek van die nacht werd de parkeerplaats van het ziekenhuis. Heb in tijden niet zo goed geslapen! Zonder muggen, frisse wind, perfect.
Daarna onze weg langzaam terug gemaakt via Katherine Gorge (gingen mijn campergenootjes een wandeling maken maar aangezien ik niet normaal kon lopen en me nogal ziek voelde door die prik ben ik lekker bij het zwembad wezen liggen), Kakadu (toch proberen he, eigenwijs dat we zijn haha want ze zijn er natuurlijk niet ingekmoen) en nog een keer Litchfield weer terug naar Darwin waar we onze laatste nacht in de tuin van een meisje hebben geslapen die in het ziekenhuis werkte en die we hadden ontmoet in het hostel. Dus een heerlijke normale douche kunnen hebben. Gelijk die dag ook besloten dat we de camper in gaan leveren want mijn muggenbulten werden er steeds meer (heb ze geteld: 150 aan mn rechterkant en ben nog niet eens begonnen aan mn linkerkant) en ik sliep niet meer. Dus in Darwin mijn bus naar Alice Springs geboekt voor de dag erna en op zaterdag begint mijn Rock Tour naar Uluru en Ayers Rock dus ik kan me geen beter verjaardagcadeautje bedenken dan mijn verjaardag te vieren on der de miljoenen sterren van Ayers Rock.
En nu zit ik dan bijna 18 uur in de bus. Tot Katherine waren er maar 3 blanken voor de rest alleen maar aborginals waar door hele bus stonk naar zweet en drank. Momenteel zit er ook een jochie naast me die de lucht niet beter maakt voor mijn maag. Heel fijn, zo lang in de bus zitten. Maar nog 70km en dan zijn we in Alice Springs, alles in de wasmachine gooien, dagboek schrijven en SLAPEN! Morgen 6 uur sochtends begint mijn tour voor 3 dagen en 2 nachten. Dinsdag verlaat ik hopelijk Alice Springs weer om naar Adelaide te reizen.
Heb ook de knoop doorgehakt om eerder naar huis te komen. Precies een maand eerder. Nieuw Zeeland was verreweg mijn hoogtepunt van mijn reis en dan vind ik het toch heel erg dat ik moet zeggen dat Australie ergens een beetje tegenvalt. Daarbij komt ook nog dat ik totaal geen behoefte meer heb om te werken of om werk te zoeken. Voordat ik weer terug ging naar Australie had ik ingepland om 1 maand nog ergens te gaan werken. Die maand gaat dus nu niet door! Ik heb dus nog precies 2 maanden en een week om van Alice naar Sydney te komen waar ik bij mijn schipgenootjes (en familie in Canberra) kan logeren dus daar kijk ik enorm naar uit! Dus nu moeten jullie het weer met mij doen vanaf 8 Juni ;)! Ik zal nog wel even de precieze datum ed laten weten en tijd want ik verwacht natuurlijk wel iedereen op schiphol!! Inclusief een lekker bruin boordje met Old Amsterdamse kaas hihi.

Lieve iedereen, dank jullie wel voor alle reacties, mailtjes en smsjes. Ik ga vanavond even goed mijn verjaardag inluiden en dan laat ik uiteraard nu iets sneller weer iets van me horen!

Dikke kus vanuit een nogal stinkende bus in de middle of nowhere. x